woensdag 11 maart 2020

Mijn eerste bezoek aan de psycholoog

Vandaag had ik mijn intakegesprek bij de psycholoog. Het was een gesprek waarbij ik een aantal eerder ingevulde vragen kon toelichten en aanvullen. Ik heb verteld dat ik graag van mijn OCD af wil, dat ik baal van alle regels en afspraken die er in mijn hoofd zitten. Ook wil ik hulp bij beter voor mezelf zorgen, liever en milder zijn voor mezelf en grenzen aangeven. Mijn eetstoornis en OCD zijn een gevolg van alle weggestopte emoties. Emoties die ik niet kon laten zien in de tijd dat ik met PR was, tussen mijn 20e en 30e, een periode waarin ik zowel geestelijk als lichamelijk ben mishandeld door hem. Ook een incident in mijn pubertijd kwam ter sprake. Iets met mijn broer S. en ongewenste intimiteiten. Jarenlang niet aan gedacht, tot het een paar jaar geleden ineens wel aan de oppervlakte kwam. Met S. heb ik er nooit over gesproken, met Theodore wel en ook papa weet er nu van. Maar ik heb er nooit meer iets mee gedaan. Tenslotte het overlijden van mama toen ik 25 was, waar ik nooit een goede plek aan heb gegeven omdat ik in die tijd zelf aan het overleven was. Voor mij was het eigenlijk voor het eerst dat ik besefte dat ik behoorlijk wat traumatische ervaringen heb opgedaan. 

Na het gesprek was ik op, leeg en verdrietig. Er moet veel gebeuren en het gaat lang duren. Het voorstel van de psycholoog is dat ik schema-therapie ga volgen en dat dit zeker een jaar, en waarschijnlijk langer zal duren.  Ze gaat dit met het team bespreken en ik hoor daar bij de volgende afspraak meer over.

Op het werk heb ik dit met mijn teamleider én directeur besproken, toevallig had ik een afspraak met beiden. Ik brak tijdens het gesprek. Ze wisten al wel wat natuurlijk en gelukkig kreeg ik begrip en regelruimte. Ik moest nog een spoedklusje doen, waar ik nog net even de energie voor kon opbrengen, en ben daarna naar huis gegaan. Morgen en vrijdag blijf ik ook nog thuis en ik verwacht dat ik de komende weken nog wat minder ga werken dan de 80/20 die ik nu doe vanwege mijn pols- en armoperatie. 

Ik mag de psycholoog mailen in de tussentijd, maar misschien vind ik schrijven hier wel fijner.  Kan ik alles kwijt waar ik mee zit en over mijmer.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten